Poitou.

Poitou (in Poitou "Poetou") was een Franse provincie , inclusief de huidige departementen Vendee , Deux-Sèvres en Wenen , waarvan het kapitaal werd Poitiers .
Hij gaf zijn naam aan de Marais Poitevin , moerassen gevestigd in de voormalige Golf van Poitou, op de westkust van Frankrijk . Tweede grootste wetland in Frankrijk na de Camargue, het moeras strekt zich uit van de Atlantische Oceaan tot de poorten van Niort en ten zuiden van de Vendee in het noorden van La Rochelle .

Geografie.
Poitou wordt gedeeld tussen de verschillende geologische formaties die verschillende landvormen te geven. Naar het westen (of lager Poitou Vendee) en het zuidoosten liggen de oude massieven, de zeer geërodeerd terrein, met uitzicht op de heuvels, land-en kiezelhoudende koud: dit zijn landen Grove. In het centrum, de kalkstenen plateau van Poitiers, bijna plat, tegen de drempel van Poitou naar de vallei van de Loire via Châtelleraudais, variërend van een hoogte van 150 tot 100 m.
Poitou is een overgangszone tussen de oude Bekken van Parijs en Aquitanië : de langue d'oc , het is nu langue d'olie met uitzondering van de zes gemeenten grenzend aan de Haute-Vienne , en het is ook op de grens zones te dekken traditionele ( leisteen in het noorden, tegel kanaal ten zuiden), en de namen van de dorpen in-ay,-y (bijna het hele gebied) en AC (klein gebied ten zuid-oosten).
De grote steden van Poitou zijn Poitiers (traditionele hoofdstad van Poitou), Niort , Chatellerault (lange het bolwerk van de koningen van Frankrijk in Poitou), Thouars , Parthenay , enz..

Oudheid.
Tijdens de vroege geschiedenis , de mensen van Gallische Pictons bezetten de Haut-Poitou (komt ongeveer overeen met het huidige departement Deux-Sèvres en Vienne). Tijdens de Gallische oorlogen, wordt het verdeeld: een deel van Pictons strijd tegen Caesar , een andere partij, sluiten zich bij hem.
Het kader van het Romeinse Rijk , het grondgebied Picton vormen een stad (Romeinse bestuurlijke indeling), schimmel overgenomen door de christelijke bisdom Poitiers. Twee cijfers van het christendom zijn aanwezig in Poitiers aan het einde van de oudheid: St Hilaire le Grand , bisschop, en St. Martinus van Tours .

Invasies.
Veel mensen vestigden zich in Poitou Taïfales , Angles , Sarmaten , maar het was de Visigoten , die Aquitaine ontmoetten elkaar in hun koninkrijk van de tot de Slag van Vouille (zie hierboven).
De graven van Poitiers is een vorstendom uit de negende eeuw die duurde tussen Loire en Pyreneeën .
Zie ook de lijst van Norman invallen in de Poitou Charente en het land

Hoge Middeleeuwen.
Het verdrag Verdrag van Angers in 851 , Koning van West-Francië Karel de Kale gaf een deel van Bas-Poitou aan de koning van de Britten Erispoe (Pays de Retz).
Aan het begin van de hertog van Anjou , Fulco Nerra meedogenloos strijd voert tegen de graven van Blois , in Bretagne en Poitiers . Vele malen winnaar van zijn tegenstanders, vergrootte hij de overwinnaar in de Anjou Maine , de Touraine en in beslag genomen Mauges . Nogmaals de Poitou ziet geamputeerde gebieden.

Late middeleeuwen.
Na het huwelijk de laatste Ramnulfide Eleonora van Aquitanië met de eerste koning van Frankrijk Lodewijk VII "de Jongere" en zijn echtscheiding en hertrouwen met de Plantagenet koning van Engeland, Poitou behouden een zekere autonomie. Verdroeg hij slecht te zien ondervraagd, en de Poitevin adel tot uiting door vele opstanden tegen de eerste koning van Engeland in 1173 - 1179 , 1188 en 1194 en vervolgens in 1219 - 1224 en 1242 tegen koning Frankrijk (1241 tot 1271, Poitou is het prerogatief van Alphonse de Poitiers, broer van Lodewijk IX ). De opstand eindigde de slag van Taillebourg in 1242.
Daarna en tot in de late middeleeuwen, de adel van Poitou deelgenomen aan alle protestbewegingen van de centrale overheid.
Het huis van Lusignan , volgens de legende gesticht door Melusine en Raymondin biedt verschillende koningen van Cyprus en Jeruzalem en is een van de belangrijkste families van Poitou, en heeft een tijd graafschap Angouleme , en die van de Walk .

XVI, XVII en XVIII eeuw.
In de zestiende eeuw, de Reformatie werd het gevestigd in de provincie, met name na de passage van Calvijn , en vooral op het platteland. De provincie is een protestantse loyale steun tijdens de oorlogen van de religie , en is zwaar getroffen (zitplaatsen Niort , van Poitiers ). Protestanten zijn ongeveer 90 000 tot 1630.
Poitevins vormen een belangrijk onderdeel van de kolonisten kwam naar Nieuw-Frankrijk ( Quebec Acadia ).
In 1790, Poitou gaf geboorte aan de afdelingen van Vendee , de Deux-Sèvres en Vienne .

De recente geschiedenis.
Zie Geschiedenis van Poitou-Charentes "

Misc.
Voor het regiment bekend als het Ancien Regime het regiment van Poitou, zie 25e Regiment Infanterie

Plantagenet graven van Poitiers.
De zegels van de oude graven van Poitou hereditary hebben we geen zichtbare wapens. William is de broer van Hendrik II van Engeland , en graaf van Poitiers, die het eerst als persoonlijke wapens, wapens, een klimmende leeuw. Richard Leeuwenhart en Otto IV, graaf van Poitiers, voeren ook deze wapens. Dit is de laatste telling van het Huis van Poitiers, Richard van Cornwall, waardoor het ons dan weten de kleuren van deze wapens en dat verklaart het gebruik ervan. Richard Portes: zilver klimmende leeuw gekroond gouden zand aan de rand Besante goud "Deze wapens komen in verschillende grote huizen, die belast zijn met ere te verhogen de banier van Poitou, als Mauleon of. de Chatellerault.
De Chatellerault gemeentelijke milities samengebracht onder de vlag van Poitiers Poitou, die de bron van wapens van de stad.
Er bestaan nog steeds vele opmerkingen van deze wapens gebrandschilderd glas of gesneden in Poitiers en de rest van de voormalige provincie Poitou. Ze worden beschreven als zodanig (blazoen van Poitou, wapens van betaling) uit de dertiende eeuw in de rollen van wapens. Wij vonden geen eerder, omdat het was dat Eleonora van Aquitanië , die vaste het gebruik van de klimmende leeuw als het embleem van Poitou.
Na de verovering van Poitou door Philippe Auguste, heeft het Huis van Poitiers (via de Plantagenet) niet erkennen dergelijke verbeurdverklaring en bleven hun traditionele wapens te gebruiken in Red Lion. Ja, Richard , graaf van Cornwall en claimen graaf van Poitiers, de broer van koning Hendrik III , droeg deze wapens, zoals Matthew Paris .
De wapens in Red Lion vormden de basis heraldische wapen van koninklijke ambtenaren in de provincie (en marshals seneschals Poitou) en steden: Chatellerault , Mauleon en Poitiers , de hoofdstad van Poitou. Deze laatste stad, ironisch genoeg, heeft zelfs bewaard Besante versie van Prince of Cornwall, met een chef-kok met gouden lelies van de koningen van Frankrijk, waardoor het combineren van de armen van twee vijanden op haar imago.

Capetian graven van Poitiers.
Aan de Franse kant, King St. Louis County toegeschreven Poitiers te behouden zijn broer Alfonso , die werd Earl apanage de provincie was om wapens: "Partij van Frankrijk en Castilië (aka, ik feest met Azure lelies van goud, in II keel gezaaid kastelen van goud) "
Deze wapens werden de persoonlijke wapens van Alphonse van Frankrijk verbrijzelde Castilië (de kastelen van goud op de bodem van rood), zoals elke zoon van Lodewijk VIII "de Leeuw" en Blanche van Castilië (Robert, graaf van Artois , de armen van Frankrijk brak voor een label keel kastelen van goud verbrijzeld door Karel van Anjou ook verantwoordelijk voor een grens kastelen van goud).
Alphonse de France kinderloos stierf in 1271 en het graafschap Poitiers was teruggekeerd naar de kroon.
John Berry is de veertiende eeuw leidde tot de bouw van verschillende gebouwen bij Poitiers, waarvan het gerechtsgebouw en de toren Maubergeon. Terwijl in het eerste, waar recht werd toegediend in opdracht van de koninklijke macht, toen sneed hij zijn armen en die van zijn broer in de tweede, die het centrum was van de feodale graafschap Poitou (waar hij de hulde ontving van zijn vazal), toen sneed hij zijn armen: een kroon bezet met 11 torens geplaatst 3, 2, 3, 2, 1. De vorm van de vele kastelen in dit schild werd uitgehouwen de Castiliaanse kastelen. Zonder kennis van de oorsprong, de mannen van de zestiende en zeventiende eeuw aarzelde tussen een toren en een kasteel. Het leest in Johannes 's-Gravenhage, in 1581: "keel geblokte torens of kastelen van goud". In 1610 is er het titelblad van de douane van Poitou, een patch die de torens. De presentatie is niet erg elegant en vroeg drie top van de ECU (was) en twee naar beneden (pijl). In 1659, terwijl tot nu toe het aantal omwentelingen niet is vastgesteld, Brianville Fijn, auteur van een klein wapenschild schreef:. "Poitou" keel 5 beurten gouden ketting "Deze nieuwe bepaling voorkomt in een aantal werken op papier en een stempel van de algemeenheid van Poitiers 1740 tot 1748.
Deze variaties van de armen van Poitou vond een echo met het bestuur van de wapens van het Vichy-regime, die toe te schrijven aan de provincie vijf kastelen goud op rood ("keel vijf kastelen van goud").
A. Gough (archivaris Deux-Sèvres), in zijn "Armorial du Poitou", schrijft deze wapens in Poitou.

Regionale taal.
De Poitevin , de "parlanjhe", is een Romaanse taal , behorende tot de familie van talen van de olie ("taal van ja"), evenals de Franse , de Saintongeais of Gallo .

Pagina: << 1 >>

Pagina: << 1 >>