Languedoc.

Languedoc ("Lengadòc" in het Occitaans ) is een gebied in het zuiden van Frankrijk die overeenkomt met de landen van herkomst van de langue d'oc gehecht aan het koninklijk domein in de twaalfde eeuw . Het toepassingsgebied ervan werd vervolgens gereduceerd tot de voormalige provincie van de Languedoc (een van de gebieden waar we spreken de Occitaanse taal ). Vandaag, op het grondgebied van de voormalige provincie van de Languedoc hoofdzakelijk overeen met de Franse regio's Midi-Pyrenees en Languedoc-Roussillon , die overeenkomen met de voormalige Opper-en Neder-Languedoc Languedoc, maar ook voor de regio Rhône-Alpes , met de Ardèche , en de regio Auvergne met een deel van de Haute-Loire . De Languedoc is een van de Occitaanse .

Etymologie.
Zal van Lancelot orgemont, 1286. Eerste Voorzitter van het Parlement van "Taal van Oc," zei hij tegen zijn wil volgens de gewoonte van de Occitaanse "mores patriae occitanae.
Het grondgebied werd voor het eerst de naam "langue d'oc", vrouwelijke naam in het Frans en "lingua occitana" in het Latijn. Het woord werd vervolgens languedoc mannetje.
Het ontleent zijn naam aan het Occitaans, waar "oc" betekent "ja."

Geschiedenis.
Languedoc is in groot deel aan Narbonne eerste van de Romeinen , later genoemd Septimanie . De Visigoten , die het nam in, gaf hem de naam van Gothia . Als de Saracenen bezet voor een moment, maar ze werden verdreven door Karel Martel , Pepijn en Karel de Grote . Languedoc gevormd toen onder de heerschappij van het Hertogdom Franken Septimanie, die al snel onafhankelijk werd, mengde hij zich in het graafschap Toulouse . Naar aanleiding van de kruistocht tegen de Albigenzen , Amaury VI van Montfort , die het graafschap had verworven, gezwicht voor de koning van Frankrijk Lodewijk VIII , en deze opdracht werd bevestigd in 1229 door een verdrag tussen Raymond VII en S. Louis .

Prehistorie en Oudheid.
In de prehistorie, alleen de plateaus in het noorden van de Languedoc is afgehandeld en uitgebuit, de vlakte van de Languedoc is een plaats van malaria. In Neolithicum , gevonden in de Cevennen met een bevolking van herders die, Chalcolithische , hebben sporen achtergelaten hun in de vorm van gebeeldhouwde stèles beeltenis van krijgers op een driehoekig mes.
In de IJzertijd is het gebied bewoond door mensen die oprichter van de Iberische oppidum Enserune en verbeteren van de omgeving. Tegen het einde van de derde eeuw voor Christus een rally migratie Keltische Volques, legt zijn nederzettingen in de gebieden grenzend aan het oosten en westen van de eerste Iberische kolonie. Zij baseren de hoofdstad, ten westen van Toulouse en oosten Nîmes (" Volques Tectosages "," Volques Arécomiques "om de Gard ). We zijn getuige van een eerste structurering van het grondgebied.
De gewapende Carthaagse partijen bij de verovering van Italië door het gebied, die vervolgens wordt onder de heerschappij van een vorst Arverne , die hen begeleidt naar de Alpen over te steken in het noorden van de provincie, tussen de Rhône en de Alpen, al bezet door de Romeinse Ahenobarbus. De invasie was dus volledig ingevuld Volques regio in de Keltische beschaving.
Griekse zeelieden had kolonie stichtte een op Agde en legenden vergeleek het gebied aan de Champs Elysees, waar Heracles , naar Appels veroveren de Gouden van de Hesperiden , hij ontmoette en trouwde de nimf Galatea , waar de bewoners, Galaten of Galliërs, ontlenen hun naam (vinden we de naam van Elysees in de naburige stad Elusa in Aquitaine).
Ze pactisèrent met de Romeinen uit de Christus toen de regio wordt doorkruist door de legioenen van Domitianus . Enserune wordt opgegeven als een militaire kapitaal voor een nieuwe stad, Narbonne , opgericht om van de vrede komt in de provincie, die op zijn beurt de hoofdstad Narbonne . De oost-west wordt de bestaande bestrating en aangesloten op het netwerk van de Romeinse is Domitia via het aansluiten van Rome naar de tweede stad van het rijk, Tarragona .
In de vierde eeuw, werd de regio gekerstend door St. Sernin .

De Visigotische Koninkrijk.
Aan het begin van de Languedoc lijdt invasies Vandalen . Een paar jaar later de Visigoten werd meesters van de regio na de Romeinen hebben hun Aquitaine en Narbonne onder bondgenoten. Het koninkrijk Visigotische ic snel bezetten de zuidelijke derde van Gallië en Spanje . Toulouse speelt de rol van het kapitaal en zag een kleine gouden eeuw, vóór de Visigotische adel van het vouwen van over Toledo. Deze legendarische periode, blijven alleen de mythe van de koningin Pedauque en de Kerk van de zee brasem.
In tegenstelling tot andere invallers, Visigoten hadden het niet maken schoon schip van de instellingen en de hoogte gehouden van de continuïteit van het Romeinse recht , het synthetiseren van een burgerlijk recht ( Breviarium van Alaric ). Het voortbestaan van het Romeinse recht mogelijk positieve continuïteit van een hoge mate van beschaving. Languedoc profiteren van een verzwakte feodale rechtspraak, dat de opkomst van een middenklasse stad zal toestaan. De Toulouse Cujas welsprekend tot het recht te leren deze oude draad van Roman.

De vorming van de Languedoc.
De Visigoten waren Arianen , zoals de meeste volkeren van het Romeinse Rijk op dat moment. Betrekkingen met het pausdom Clovis trinitarische bieden argumenten voor de Franken aanspraak op de bijlage bij de regio. Volgt een lange moeilijke periode waarin de regio is verspreid. De Septimanie , het gebied rond Narbonne, blijft onder Visigotische heerschappij en vreedzame betrekkingen met moslims, waardoor ze een excuus voor strafexpeditie van Karel Martel in 719, die is verwoestte de Occitaans.
Karel nagelaten Toulouse een zoon onder de titel "Koninkrijk van Aquitanië 'in 778, met alle zuidelijke Rhône tot aan de Atlantische Oceaan tot herovering verenigen de Hispanic. Toediening van dit onmetelijke gebied werd toevertrouwd aan de graven van Toulouse.
De dynastie van de graven van Toulouse, hertog van Narbonne wordt voortdurend druk op de Moren en opnieuw de verloren gebieden te reconstrueren van de Narbonne. Deze wedstrijd feodale Languedoc geboren uit de Garonne aan de Rhone, van Toulouse naar Saint Gilles.
Raymond IV , beter bekend als "Raymond de Saint Gilles," (1042-1115) zal haar vorstendom, door huwelijk en erfenis, de provincie Rouergue , uit Nîmes , van Narbonne , de Gevaudan , van Agde , in Beziers , en Uzes . Het zal kruistocht een belangrijke speler in de eerste, die deelnemen aan de verovering van Jeruzalem (1099) , en stichtte de Graafschap Tripoli (Libanon) in 1102. Dit contact met het Oosten zal een ware beschaving vandaag bekend Occitane, troubadours komen, hoofse liefde ...
Vier van hen (Agde, Beziers, Carcassonne en Nîmes) zijn vereist door de Trencavel huis , die ook heeft de burggraaf van Albi . Geleidelijk, de zuidelijke regio kwam onder de heerschappij van de graaf van Barcelona , ook koning van Aragon , die door huwelijk werd graaf van Gevaudan en heer van Montpellier.

De Kathaarse ketterij en annexatie van het koninkrijk van Frankrijk.
In 1229, Alphonse de Poitiers, zoon van Lodewijk VIII van Frankrijk en de broer van Lodewijk IX van Frankrijk , erfde het graafschap van Toulouse door te trouwen met Joan, de dochter van de graaf van Toulouse, Raymond VII. Over de dood van Joan zonder kinderen in de regio wordt toegediend namens de koning van Frankrijk in drie senechaussees: Toulouse , Carcassonne en Beaucaire . Later werd de Languedoc wordt toegediend in twee algemeenheden: Montpellier en Toulouse . De steward zat in Montpellier en het Parlement in Toulouse . In 1271 het graafschap Toulouse was het eindelijk verenigd met de kroon door Philip de Stoute .
Vandaar werd geboren de "Languedoc koninklijke" die aanhoudt tot de Franse Revolutie. Het behoudt zijn gewoontes, taal en specifieke administratie. Dit historische Languedoc is het voormalige graafschap van Toulouse en bevat Vivarais , de Velay , de Gevaudan .
Languedoc, een van de eerste grote provincies verbonden aan de kroon, verloor zijn autonomie, maar sterk beïnvloed door de Latijnse cultuur een Frankrijk nog steeds gekenmerkt door Zijne Koninklijke Germaanse cultureel erfgoed. De provincie heeft altijd al garant voor de territoriale cohesie Royal, in de meest moeilijke tijden zoals de Honderdjarige Oorlog , waar hij weert het Engels regel in Aquitaine, zoals het Empire onder druk van de Romeinse aan de oevers van de Rhône, dat het bevat.

Moderne tijdperk.
1666-1688: graven Canal Royal du Languedoc en Canal du Midi , het koppelen van Toulouse naar Sete, door Pierre Paul Riquet .
De term "Midi" moet genoegen van de 'Zonnekoning' naar Parijs te verwijzen naar de meridiaan van de volgende de provincie van de Languedoc, waar de zon op haar hoogtepunt, wanneer het middag is in Parijs en Versailles .
Rentmeesterschap in de Languedoc omvat twee algemene Montpellier en Toulouse.
Rentmeesterschap van de Languedoc geeft geboorte aan de departementen Ardèche , de Gard , in de Herault , in de Aude , de Tarn , de Lozère , een groot deel van de Haute-Loire en de Haute-Garonne en een klein deel van de Ariège en de Pyrenees-Orientales ( Fenouillèdes )

Pagina: << 1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

Pagina: << 1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>