Alpen.

De Alpen zijn een bergketen die zich uitstrekt tot in Europa , voor noordelijke grens van Italië , Zuid-Oost- Frankrijk , Monaco , de Zwitserse , de Liechtenstein , de Oostenrijkse , ten zuiden van Duitsland en van Slovenië .
De Alpen afgesloten op de top van Mont Blanc . Het identificeert 82 belangrijke toppen boven de hoogte (Zwitserland 48, Italië 38, Frankrijk 24). De bergpassen tussen de valleien of landen vaak hoger zijn dan de hoogte. De Alpen vormen een barrière tussen de Middellandse Zee en de Donau .

Etymologie.
De choronym "Alpen", die tekenreeks definieert het hele verschijnt als het eerste geval A, de oorsprong is bellen naar aanleiding van de Gallische "Alp", die zelf afkomstig van een wortel Keltische of pre-Keltische "Alp "die komt van" albos "betekenis door Delamarre" de lichtgevende wereld, de wereld boven. " Zo zou er een sterke religieuze connotatie in deze root. Volgens PL Rousset, choronym "Alpen", ontstond in de som van vele hoge plaatsen die de wortel "Alp" (bv. "Alpine") en dit door alle Alpenlanden. De verklaring van deze wortel was al problemen veroorzaakt voor de Romeinse historici en geografen ( Strabo ), die vond tot ver buiten de Keltische wereld. Inderdaad, er is een grote kans dat de oorsprong van de wortel "Alp" is gecorreleerd met de familie van Altaïsche talen (). Het woord "Alp", "alpaut" of "Alpagut" de betekenis van hoge, hoog, krachtig in verschillende talen Altaïsche . Gevonden voor bijvoorbeeld in de Turkse geschiedenis dat vele helden worden genoemd "Alp", zoals Sungur Alp (Sungur de Grote), Alp Er Tunga (Tunga de grote soldaat) of Alp Arslan (de Grote Leeuw), die werd een krachtige heerser Seljuk . Als deze "hoge plaatsen" hebben genomen namen die oorspronkelijk afkomstig zijn uit de High-Azië, zou dit betekenen dat er sprake was migratie pre- Indo-Europees in heel de Alpen en grote delen van Europa westen.

Geschiedenis.
De Alpen vanuit de lucht
De afwikkeling van de Alpen door de mens, blijkt uit het Midden-Paleolithicum (ca. jaar).

Klimaat.
Gemiddeld, de temperatuur daalt met 0,65 ° C, en daarna met 1 ° C.

Populatie.
De bevolking in de hele Alpen bevolking was in 2001 .
De twee grootste steden zijn enorme Grenoble (Frankrijk), stedelijk gebied van meer mensen door de Franse bijnaam de "hoofdstad van de Alpen en Innsbruck (Oostenrijk).

Beleid voor duurzame ontwikkeling.
Waaronder Monaco , Alpine keten is het gedeeld door acht landen. Dus voordat wordt erkend als "een alpine gebied," het is eerste acht kleine stukjes van acht zeer verschillende landen. Beleid van milieubescherming en duurzame ontwikkeling zijn zeer verschillend, afhankelijk van het Alpengebied. De Internationale Commissie voor de Bescherming van de Alpen (CIPRA), opgericht in 1952 gericht om te profiteren van het potentieel van de Alpen en het behoud van haar culturele en natuurlijke verscheidenheid, het opzetten van een duurzame ontwikkeling op meerdere niveaus. Ze heeft lang gewerkt voor een internationaal juridisch instrument om te helpen bij de uitvoering van beleid inzake duurzame ontwikkeling in de gehele Alpen.
Deze 40 jaar geduurd om dit internationaal verdrag te tekenen. In 1991 , de ministers van Milieu van de Alpen hebben ondertekend de Alpenovereenkomst. Vandaag, CIPRA begeleidt de uitvoering van de Alpenovereenkomst: het heeft een officiële status van waarnemer, deel aan conferenties en houdt zich bezig met alpiene verschillende werkgroepen.
De Alpenovereenkomst is samengesteld uit meerdere protocollen met betrekking tot de volgende thema's: ruimtelijke ordening en duurzame ontwikkeling, bescherming van de bodem, natuur en landschap, landbouw in berggebieden, bergbossen, toerisme, transport en energie.
Andere protocollen zijn op dit moment in studie.

Geografie van de Alpen.
De Alpen kunnen worden onderverdeeld in drie delen, de westelijke Alpen (vanaf de Middellandse Zee naar de Mont Blanc ), de Centrale Alpen (van Val d'Aosta naar Brenner ) en de Oost-Alpen (van Brenner naar Slovenië ).
Zwitserse Alpen bezetten 60% van het land.

Geologie van de Alpen.
De Alpen zijn een deel van het Alpengebied peri-Tethyan , gevormd tijdens het Mesozoïcum en Cenozoïcum , waarin de uit te breiden van Maghreb tot de Verre Oosten . Een deel van deze bergen (de peri-mediterrane ketens) vloeit voort uit de opening, daarna sluiten van de oceaan stroomgebieden van de Tethyan systeem . Het bestaan van deze gebergten is gerelateerd aan de convergentie van de platen Afrikaanse en Europese en tussenkomst van blokken of microtiterplaten.
De Alpen zelf uitstrekken over een duizend mijl tussen Genua en Wenen , met een breedte van tussen de 100 en.
Ze kunnen worden verdeeld over de geografische, geologische en topologische in drie afzonderlijke delen: de westelijke Alpen, in de vorm van een boog tussen de Middellandse Zee en de Wallis , de centrale Alpen, tussen de Walliser en Graubünden ( Zwitserland Oost) en oostelijke en zuidelijke Alpen, waar de s'ensellent Pannonische vlakte ten westen van de Karpaten .
De boog van de westelijke Alpen is conventioneel verdeeld in twee delen, gescheiden door de aardkorst Penninische stuwkracht : de buitenste en binnenste zones. Deze overlap confronteert grote paleogeografische eenheden afzonderlijke verhalen die zijn tektonische s en metamorfe anders: de algemene, de eenheden komen overeen met de buitenste delen van de proximale marge Gemeenschap, dat enigszins is ingekort en iets gemetamorfoseerd tijdens de Alpine geschiedenis terwijl de interne eenheden overeenkomen met meer distale delen en de zeebodem, die hebben ondergaan metamorfose en een verkorting harder. De vervormingen in de Alpen (waarneembare door de aardbeving s en geodesie ) zijn op dit moment laag tot zeer laag. Echter, de opwaartse snelheid van ongeveer 1mm/an zijn waarneembaar in Zwitserland, vergelijkbare gegevens zijn niet beschikbaar in Frankrijk of Italië, maar het is waarschijnlijk dat verticale snelheden vergelijkbaar zijn. De oorsprong van een dergelijke opstand wordt verklaard door het isostatische rebound dat aardkorst verdikking gevolgd.

Alpine fauna.
De volgende soorten zijn te vinden in grote aantallen in beschermde gebieden.

Alpenflora.
De alpenflora is grotendeels beheerst door de hoogte , en in mindere mate, blootstelling en breedtegraad . De bovengrens van het bos ligt gewoonlijk tussen de pieken van de blootgestelde uitlopers en over valleien in het Zwitserse Wallis en het Engadin . Deze limiet is gestegen in de afgelopen decennia. De oorzaak kan zijn als in Siberië, de opwarming van het klimaat . Echter, in de Alpen, kan de landbouw neer op grote hoogte ook de oorzaak zijn.

Pagina: << 1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

Pagina: << 1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>